Ammar Yasir

Yazar: beytül ahzan Tarih: 27 Temmuz 2009 1.5K kez okundu İslam Tarihi Yorum Yok


Ammar, Yasir b. Kenabet b. Kays Enbes’in oğlu olup Mezhec Kabilesi’ne mensuptu. Künyesi Ebu Yakzan‘dır.
O, Peygamber efendimizin (Sallallahu Aleyhi ve Alihi ve Sellem) ve Hz. Ali’nin (Aleyhisselam) büyük sahabelerinden ve Erkan’ı Erbea’dandı.
Ammar’ın babası Yasir ve annesi Sumeyye, İslamiyeti ilk kabul edenlerdendi. Oysa Kureyş’in işkencelerine maruz kalarak İslam yolunda ilk şehadet derecesine ulaşanlardı.
Ammar 34 yaşında Müslüman oldu ve annesi ile birlikte Müslüman olduklarını ilk açıklayanlardandı.
Ammar, İslam’ın ilk başlangıcında Kuba Mescidi’ni yaptı.  Resul-i Ekrem (Sallallahu Aleyhi ve Alihi ve sellem) Müslümanlar arasında kardeşlik akti okurken Ammar ile Huzeyfe Yemani’yi kardeş etti.
Bu temiz ve pak hanedan, İslam yolunda Mekkelilerin işkencelerine ve zulümlerine maruz kaldı. Babası ve annesi bu yolda şehid oldu ve kendisi ise takiye ederek canını kurtardı.

Ammar, Habeşe ve Medine’ye hicret etmiş, iki kıbleye namaz kılan Müslümanlardandı. O, Peygamberin (Sallallahu Aleyhi ve Alihi ve sellem) tüm savaşlarına katılmış ve Yemame Savaşı’nda kulağı koparak gazilik şerefine nail olmuştur.
Abdullah b. Ömer şöyle diyor: Yemame Savaşı’nda Ammar’ın yüksek bir tepeye çıkarak: “Ey Müslümanlar! Cennetten mi kaçıyorsunuz! Ben Ammar’ı Yasir’im, yanıma gelin, sözlerini dinleyin.” Bu esnada kulağının kopmuş ve yerde hareket ettiğini gördüm.
İbni Ömer sonra şöyle devam etti: Ammar uzun boylu, geniş omuzlu biriydi. O, ağarmış saçlarını boyardı.

Ammar, üçüncü halife Osman’ın muhaliflerindendi. Osman’ın muhaliflerine yardım ederdi. Hz. Ali’nin (Aleyhisselam) sadık ve fedakâr yaranlarındandı. Cemel ve Sıffin savaşlarına katılmıştı. Sıffin Savaşı’nda 90 küsür yaşlarındayken Muaviye tarafından şehit edildi.
Hz. Ali (Aleyhisselam) Ammar’a gusül vermeden elbisesiyle defnetti.  Hadis kitaplarından Ammar Yasir’in Said ve Muhammed adlarında iki oğlunun olduğu ve onlarda 62 hadis rivayet edildiği nakledilmiştir.

—————-

İmam Ali’nin Ashabı kitabından alıntıdır.

Yazar: Kerim Uçar

Yorum Bırak