Beceremedim

Yazar: beytül ahzan Tarih: 9 Aralık 2009 Mehmet Demirer Şiirleri Yorum Yok





Benden uzaklarda hiç olmadın ki

Yakına bakmayı ben bilemedim

Daima ağladım ıssız yerlerde

Bir türlü gülmeyi beceremedim.


Sen bıraktın belaları başıma

Hiç bakmadın gözden akan yaşıma

Gündüz hayalime gece düşüme

Seni getirmeyi beceremedim.


Acımasız geçen onca yıllara

Şahidimiz olan bunca yollara

Senin yarattığın bazı kullara

Derdimi dökmeyi beceremedim.


Mecnun Leyla’sını aradı buldu

Ferhat’la Şirin’e dağlar yol oldu

Yunus’ta Rabbine âşık bir kuldu

Ben kul olmayı da beceremedim.


Bunca yıldan sonra onu bir görsem

Ne olurdu sanki bir çiçek versem

Kimi deli diyor kimisi sersem

Ben akıllanmayı beceremedim.


Mevlana dönüyor virdi hazırda

Vecd ile dönüyor sanki huzurda

Kim kalmış ki fani kim kalmış bur da

Burada kalmayı beceremedim.


Bir Mevlana değil âlem dönüyor

O döndükçe ne ocaklar sönüyor

Âşık olan Hak aşkına yanıyor

Nedense yanmayı beceremedim.


İnsanlık âlemi çok büyük alem

Levhi mahfuzdadır o yazan kalem

Sen adresi verde oraya gelem

Bir adres almayı beceremedim.


Yakup’ta Yusuf’u bekledi durdu

Mecnunda Leyla’ya Leyla’yı sordu

Şems’in gönlünde de Mevlana vardı

Bir kalbe girmeyi beceremedim.


Hüseyin aşk için çıktı yollara

Aşkın mesajını verdi kullara

Bende yatsa idim kızgın kumlara

Bir türlü yatmayı beceremedim.


Şair diyorlar ya şiir yazarım

Budur benim ticaretim pazarım

Âşık olmak asıl benim nazarım

Ben âşık olmayı beceremedim.


Elimden iş gelmez aciz bir kulum

Senden başkasına arz etmem halim

İzin vermeyince kalkmıyor elim

Bir izin almayı beceremedim.


Mehmet DEMİRER

Yorum Bırak