Bir Amcamı Özledim Bir de Allah’ı

Yazar: beytül ahzan Tarih: 20 Nisan 2010 3.1K kez okundu Şiir 2 Yorum

Allah’ı tanımayı kim öğretecek bana?
Televizyon başından kalkmayan, arkadaşlarıyla sürekli birilerini çekiştiren annem mi?
Sabah yüzünü görmeden çıkan, akşam da konuşmaya hali olmayan babam mı?
Yoksa sabahtan akşama kadar arkadaşıyla mesajlaşan abim mi?
Kim tanıtacak bana Allah’ımı?
Kim öğretecek O’nu sevmeyi?
Herkes boynundaki zincirlerle bir karanlığa bağlı.
Korkuyorum, korkuyorum…
O zincirlere bağlanmaktan korkuyorum!
Allah’ın ismini yalnızca ezanlarda bide şarkı sözlerinde duyabiliyorum.
Sokaklarda Kur’an  yerine, cehennem çığlıkları içindeki şarkılar duyuluyor…
Ama o çığlıkları kimse duymuyor.
Herkes gülüyor kulaklarındaki ateşi görmeden.
Kurtarmak istiyorum yapamıyorum.
Ayfer ablanın başında yüzlerce yılan gördüm geçen gün.
Her bir saç teli yılan olmuş başından sarkıyordu.
Ağladım çok ağladım, anlatmak istedim ama anlamadı…
Bir arkadaşım var adı; Bahadır.
Babası öleli bizimle top da oynamıyor.
Annesi temizliğe gidiyor.
O da evde kardeşi Fatma’ya bakıyormuş…
Ama o daha küçük nasıl bakabilir ki Fatma’ya?
Ben de karar aldım:
Harçlıklarımı biriktirip, annesine vereceğim…
Temizliğe gitmesin annesi, Bahadır da oynasın bizimle.
Bir de yeni aldığım ayakkabıyı vereceğim ona.
Geçen beden dersinde gördüm:
Ayakkabısının altı kalkmış o yüzden arkada durdu hep…
Ali amcam söylemişti “Allah yetimlere yardım edenlere yardım edermiş” diye…
Amcam şimdi askerde.
Bana ilk hikâye kitabımı da o almıştı.
Bize her geldiğinde Allah’ı anlatır,
”Onu ne kadar çok seversem o kadar mutlu olursun” derdi.
Bir tek o anlatıyor bana Allah‘ı ve iyilik yapmayı…
Üç yıl oldu askere gideli ama daha dönmedi.
Bir amcamı çok özledim bir de Allah’ı
Keşke dönse,
Keşke dönse….

Şair: Etesh

Etiketler:,

Yorum Bırak

  1. mehmet yıldız dedi ki:

    bir amcamı özledim birde allahı

  2. kerbelai dedi ki:

    mükemmel bir şiir şair arkadaşın gönlüne sağlık