Bir Sen Gelmedin

Yazar: beytül ahzan Tarih: 31 Mart 2010 3.3K kez okundu Şiir 1 Yorum

Bir gün daha geçti sevgili,
Şems, gün boyunca seni bekledi durdu
Sen gelmedin.
Ve devretti nöbeti Ay’a,
Ağlaya ağlaya…

Bir mevsim daha geldi, geçti.
Bahar, usulca yaza bıraktı yerini.
Martılar bile döndü seferinden,
Dünya döndü,
Döndü durdu…
Bir sen dönmedin sevgili…

Dualar ettim sen gel, diye
Islandı mendiller senin hasretinle.
Tespihlerde, zikirlerde sen vardın,
Senin aşkına ben şeydaydım.
Gel artık bitsin bu intizar diye yalvardım.
Bahar geldi

Kışlar geçti.

Sen gelmedin
Sevgili…

Sevgili;
Kışlar zemheri, üşüyoruz,
Gel ısıt.
Yazlar cehennem,
Yanıyoruz.
Serinlet…

Meftunun oldum,
Seni bekledim günlerce.
Her Cuma’ya ümitle açtım  gözlerimi,
Belki ferecin muştusu gelir diye…

Ama gelmedi ..,

Aradım seni sevgili;
Mina’da Arafat’ta
Siyah emmameli seyitlerin gözlerine sen diye baktım.
Bir işaret, bir tebessüm bekledim.

Heyhat ! nafileydi bekleyişim..
Sen gülmedin…

Gel sevgili…
Ben günahkâr,
Ben çürüm deryasında boğulan,
Ben zavallı,
Ben aciz,
Nefsinden kaçmaktan yorulan.
Sen nefes,
Sen ışıksın, susun,
Sen umut bağlanılan
Ey sevgili!!

Ne olur gel artık
Tut ellerimi
Kurtar beni…

ARZU ÇETİNKAYA

Yorum Bırak

  1. eshet kırtay dedi ki:

    YEMİN EDERİM NEFSİN İSTEKLERİNE UYMAK SAHİBİNE UZUN SÜREN SIKINTILAR BIRAKIR HZ İSA