Biten Dostluk

Yazar: beytül ahzan Tarih: 2 Nisan 2011 3.1K kez okundu Hikaye ve Kıssa Yorum Yok

Bu dostluğun biteceğini ve birbirlerinin gölgesi gibi olan bu iki arkadaşın gün gelip ayrılacaklarını hiç kimse düşünmezdi. Öyle bir arkadaşlık ki, birbirinin adı, diğerini çağrıştırır olmuştu sanki. Herhangi birinden bahsedilecek olsa, adından çok “falancanın arkadaşı” diye anılırdı.

Evet o, İmam Cafer Sadık’ın (as) arkadaşı olarak tanınmıştı…

O gün, ayakkabı pazarına girdiklerinde, oradan ömür boyu bir daha karşılaşmamak üzere büyük bir kırgınlıkla çıkacaklarını kim tahmin edebilirdi?

O gün, her zaman olduğu gibi İmam’la beraberdi. Birlikte ayakkabı pazarına girdiler. Zenci kölesi de onun arkasından geliyordu. Pazarın orta yerinde, arkasına dönüp baktığında kölesini göremedi.

İmam’la birlikte biraz daha ilerledikten sonra tekrar arkasına baktı, yine kölesini göremedi. Üçüncü kez arkasına baktı, kölesi hala ortalıkta yoktu. Köle, etrafa bakındığından, kalabalıkta efendisini kaybetmiş ve ondan ayrı düşmüştü.

Dördüncü kez arkadasına bakındığında, köleyi görünce öfkeli bir şekilde, “Annesi falan!” diyerek kölenin annesine küfretti ve bağırarak nereye kaybolduğunu sordu.

Bu cümle adamın ağzından çıkar çıkmaz İmam (as), şaşkın bir halde elini alnına vurarak şöyle buyurdu:

-Suphanallah! Annesine küfredip, kötü şeyler mi nispet ediyorsun? Ben seni takvalı bir adam biliyordum. Şimdi sende takva diye bir şey olmadığını gördüm.

-Ey Resulullah’ın oğlu! Bu köle Sindlidir. Annesi de oralıdır. Kendin de biliyorsun ki onlar Müslüman değiller. Bu kölenin annesi, Müslüman değil ki ben ona iftira etmiş olayım.

-Annesi kafirse kafirdir… Her topluluğun kendi kanun ve kuralına göre bir evlenme tarzı vardır. O kurallara uydukları zaman zina yapmış sayılmazlar ve çocukları da zinazade sayılmaz.

İmam (as) bu açıklamadan sonra:

-Artık benden uzak dur, dedi.

O günden sonra onları, bir daha yan yana yürürken gören olmadı. [1]

———————-

1-Usul-i Kafi, c.2, s.324, el-Beza bölümü; Vesailu’ş-Şia, c.2, s.477

———————-

“Doğruların Öyküsü-1” kitabından alıntıdır.

Derleyen: Murtaza Mutahhari

Sayfa:118

Yorum Bırak