Ehlibeyt’in (as) Velayetini Kabul Etmeyenlerin Ameli Kabul Mudur?

Yazar: beytül ahzan Tarih: 12 Temmuz 2009 2.3K kez okundu Hadis Yorum Yok

1.HADİS:
Resulullah (s.a.a)’in çobanı Ebu Süleyman’dan:
Resulullah (s.a.a)’den duydum ki şöyle buyuruyordu:

“Miraç gecesi göğe yükseldiğimde, yüce Rabbim bana şöyle buyurdu: “Peygamber, Rabbinden kendisine nazil olanlara iman etti.”
Arzettim ki: “Mü’minler de
.
Buyurdu ki: “Doğru söyledin. Ey Muhammed! Ben yeryüzü ehline şöyle bir baktım ve içlerinden seni seçtim. Sonra kendi isimlerimden birinden senin için bir isim seçtim. Benim zikrolunduğum her yerde sen de benimle zikrolundun. Ben Mahmud’um, sen de Muhammed’sin. Sonra bir daha baktım ve onların içinden Ali’yi seçtim. Onu kendi adımla adlandırdım.
Ey Muhammed! Seni, Ali’yi, Fatıma’yı, Hasan’ı ve Hüseyin’i ve Hüseyin’in evlatlarından olan İmamları kendi nurumdan yarattım, sizlerin velayetinizi göklerin ve yerin ehline sundum. Kim onu kabullenirse benim yanımda mü’mindir ve her kim de karşı çıkarsa benim yanımda kafirdir.
Ey Muhammed! Eğer kullarımdan bir kul nefesi kesilinceye ve derisi kemiğe yapışıncaya kadar bana ibadet etse dahi, eğer sizin velayetinize karşı çıkarsa onu affetmem.

Ey Muhammed! Onları görmek ister misin?
Dedim ki: “Evet ey Rabbim.”
Bana buyurdu ki: “Arşın sağ tarafına bak.
Bakınca; Ali, Fatıma, Hasan, Hüseyin, Ali b. Hüseyin, Muhammed b. Ali, Cafer b. Muhammed, Musa b. Cafer, Ali b. Musa, Muhammed b
. Ali, Ali b. Muhammed, Hasan b. Ali ve Muhammed Mehdi b. Hasan’ı gördüm. O, onların içinde inci gibi parlayan yıldız gibiydi. Buyurdu ki:
“Ey Muhammed! Onlar benim kullarıma olan hüccetlerimdir. Onlar senin vasilerindir. Onlardan Mehdi, senin evlatlarından öldürülenlerin kanının intikamını alacak. İzzetime ve celalime andolsun ki o, düşmanlarımdan intikam alacak ve dostlarımı sevindirecektir. “

(Yenabi-ul Mevedde, c. 3, s. 160)

2.HADİS:
Resulullah Sellallahu Aleyhi Ve Alihi Ve Sellem şöyle buyurmuştur: “Biz Ehl-i Beyt’in sevgisine sarılın. Çünkü Allah’ın huzuruna bizi severek çıkan kimse, bizim şefaatimizle cennete gider. Nefsimin elinde olduğu Allah’a yemin ederim ki
, bizim hakkımızı tanımadıktan sonra hiçbir kulun ameli kendine bir fayda sağlamayacaktır.”

(Sevaik-ül Muhrika s. 138, Yenabi-ül Meveddet s. 246, 272, 303, 304, Mecme-üz Zevaid c. 9 s. 172, İhya-ül Meyyit Suyuti Şafii’nin s. 111 vs.)

3.HADİS:
Ümmü Seleme ve Ebi Said el-Hudri’den naklen, Resulullah (s.a.a) şöyle buyurdu: “Ali ve Şiatehü, humul fâizun yevm’el- kıyâmet.” Meali: “Ali ve şiası, kıyamet günü kurtuluşa erenlerin ta kendileridir.”

Hadisi nakleden sünni kaynaklar:
1) İbn-i Asakir eş-Şafii’nin “Tarih-i Dimaşk” c.3, s.328 Hadis No: 848
2) el-Kunduzi el-Hanefi’nin “Yenabi’ül Mevedde” s.180, 237
3) el-Münavi’nin “Künüz el-Hakaik” s.92
4) ed-Deylemi’nin “Firdevs bi-Mesur el-Hitab” c.3, s.61 Hadis No: 4371
5) Abdullah eş-Şafii’nin “el-Menakıb” s.204

6) el-Bedhaşi’nin “Miftah’ün Neca” s.61
7) Sıbt b. Cevzi’nin “Tezkiret’ül Havas” s.59

4.HADİS:
“İman edip de salih ameller işleyenler yaratılmışların en hayırlısıdır.” (Beyyine Süresi 7. ayet) Bu ayet indiğinde Resulullah (s.a.a) İmam Ali (s.a)’a hitaben şöyle buyurdu: “Onlar sen ve senin şiandır ey Ali. Kıyamet gününde razı olmuş ve rıza görmüş olarak geleceksiniz, senin düşmanların ise gazap ve suç yüklü olarak gelecekler.”

Hadisi nakleden sünni kaynaklar:
İbn-i Hacer el-Heytemi’nin “Sevaik’ul Muhrika” s.154 / eş-Şeblenci’nin “Nur’ul Absar” s.105 / el-Haskani’nin “Şevahid’üt Tenzil” c.2, s.356 Hadis No: 1126 / Ebu Naim’in “Nur’ul Müşteal” s.274 / el-Kunduzi’nin “Yenabi’ul Mevedde” s.301 / es-Suyuti’nin “ed-Durr’ül Mensur” tefsiri c.6, s.379 / el-Heysemi’nin “Mecma’uz Zevaid” c.9, s.131 / el-Şevkani’nin “Feth’ul Kadir” tefsiri c.5, s.464 / İbn-i Sabbağ el-Maliki’nin “Füsul’ul-Mühimme” s.122 / İbn-i Asakir’in “Tarih-i Dimaşk” c.2, s.344 / Tefsir-i Alusi c.3, s.171 / el-Müttaki el-Hindi’nin “Kenz’ul Ummal” c.13, s.156 / el-Münavi’niformat to Traditional


Yorum Bırak