Ey Kainatın Kızıl Feryadı!

Yazar: beytül ahzan Tarih: 6 Ekim 2009 3.5K kez okundu Şiir 1 Yorum

Hüseyin’im, gözümün nuru!
Susma öyle çaresiz yalnızlıklarda.
Öyle derin karanlıklarda susma.
Sen sustukça,
Anan Fatıma’nın derdi çoğalıyor.
Cennette güller soluyor,
Ebabiller susuyor.
Susma gönül çerağım,
Konuş,
Haykır çağlara Hakkın hakkaniyetini.
Haykır ki,
Yeniden kükresin Bedir’de aslanlar.
Haykır ki,
Gönülleri Resul’un sedası okşasın.

Ey Şehitler serdarı!
Hadi ayaklan.
Seninle beraber çöller şahlansın,
Yollar ayaklansın,
Aşka gelsin yiğitler,
Meydanlar ayaklansın.
Hadi kalk,
Seslen vicdanların vicdanına.
Cennet süslenmiş seni bekliyor,
Babam Ali, anam Fatıma,
Çift kanatlı amcam Cafer,
Kardeşin Müçteba seni bekliyor.

Kalk ve ölüme yürü,
Susmadan, kırılmadan,
Hadi ayaklan yiğidim!
Ceddim Resulullah senin kanını Rahmana sundu
Ve cehennem ateşe verildi bugün.
Bugün cennette saraylar inşa edildi.
Gözyaşları ateş oldu,
Gül oldu, Gülistan oldu.
Ey kainatın kızıl feryadı!
Hadi ayaklan,
Saf saf dizilmiş,
Gökte melekler seni bekliyor.

Habib MERT

——
Habib Mert’in “Kana Susamıştı Çöller” kitabından alıntıdır.

Sayfa:67


Yorum Bırak

  1. eda demir dedi ki:

    çok güsel bir şiir allah razi olsn