Fatıma Annem

Yazar: beytül ahzan Tarih: 6 Mayıs 2011 2.943 kez okundu Şiir 1 Yorum

Sana nasıl sesleneceğimi bilemiyorum,

Ey cennetin Seyyidesi Fatıma annem.

Ne kalemimin gücü yeter seni yazmaya,

Ne de gönlümün dili yeter seni anlatmaya.

 

Aciz kalırım senin ismin karşısında

İçimde çağlayanlar coşuyor aslında,

Sanki volkanlar patlıyor,yanardağlarda,

Kalbim ağrıyor, içim çok acıyor Fatıma annem,

Senin adın anılınca.

Fırtınalar kopuyor, yer sarsılıyor sanki,

Fatıma’nın ağıtları duyulunca.

Gözyaşlarım süzülür yanaklarıma kirpiklerimin ucundan usulca,

Senin çektiğin acıları hatırlayınca.

 

Anılınca senin ismin, sabır derim,

Biz sabrı senden öğrendik,sende gördük Fatıma anne.

Sabrı en iyi anlatan sendin duruşunla.

Sen nasıl dayandın Fatıma annem, bunca acıya ve haksızlığa,

Ne kalemimin gücü yeter seni yazmaya,

Ne de gönlümün dili yeter anlatmaya.

 

Öyle bir savaşçısın ki aslında,

Sesin de ,suskunluğun da hep batıla karşı kıyamda.

Kıyamın ne dünyaya, ne de onun içindeki olanlara,

Senin kıyamın canınla kanınla baş koyduğun davan uğruna.

 

Canım ciğerparem Fatıma annem,

Sen en mis kokulu çiçeklerden daha güzel kokansın, benim gönül bahçemde,

Gülün gücü yetmez, aciz kalır senin güzelliğini göstermede.

En değerli mücevherler sönük kalır senin yanında annem.

Ariflerin, alimlerin bile boğazında düğümlenir cümleler,

Senin ahlakını anlatmada.

 

Bak işte, kelimeler kifayetsiz kalır Fatıma annem,

Sana olan sevgimi, övgümü, özlemimi anlatmaya,

Ben seni anlatamam annem.

Cehaletimle gücüm yetmez ki buna.

Ne kalemimin gücü yeter yazmaya,

Ne de gönlümün dili yeter anlatmaya..

 

Yazan: Birgül

Yorum Bırak

  1. İsa mehdevi diyor ki:

    Kimdir Zehra

    Âlem bir damladır, denizdir Zehra
    Benzeri olmayan eşsizdir Zehra
    Peygamberin canı, Alinin kanı
    Misal vurduk yoksa, utanır derya

    Âdemi, Havayı oğullarını
    Bütün âlemleri, cennet bağını
    Rabbine yakaran tüm kullarını
    Yaratmazdı valla, olmasa Zehra

    Sevgisi farz demiş Rab bel âlemin
    Onu üzmez valla, hiç aklıselim
    Buğzuna, buğz eder, Muhammet, Emin
    Kevser’di Nebiye Fatma, Zehra

    Âdem tövbe etti, adına Zehra
    Nuh’un gemisini, kurtardı Kurba
    Dedi yüce Allah, meleklerine
    Zehra, Muhammet’tir, Muhammet, Zehra

    Allah’ın en seçkin, kuludur Zehra
    Peygamberin Kevser, gülüdür Zehra
    Hutbesi korudu, dini, Mübin’i
    İslam’ın konuşan, dilidir Zehra

    Doğuşuyla âlem, şeref kazandı
    İnsanlık onunla, hürriyet buldu
    Yüce Rabbim ona, iftihar duydu
    İnsanlığın, şeref, gülüdür Zehra

    Kâinat onunla, kılırdı namaz
    Melekler el açıp, ederdi niyaz
    Denizden İsa sen, bir damlacık yaz
    Namaza güzellik, verendir Zehra
    Zehra, Muhammet’tir, Muhammet, Zehra

    İsa mehdevi