Hz. Fatıma’nın (sa) İnayeti

Yazar: beytül ahzan Tarih: 15 Ağustos 2010 2.5K kez okundu Hikaye ve Kıssa Yorum Yok


Kum İslamî İlimler Havzası’nın önde gelen alimlerinden Şeyh Abdunebi Ensarî Dârabî’nin başından birkaç ilginç olay geçmiş. Onlardan birini numune olarak kendi kaleminden aktarıyoruz:

“Bir yıl boyunca hiç kesilmeyen şiddetli bir baş ağrısına yakalanmıştım. Şiraz ve Tahran’da üçer kez çeşitli doktorlara müracaat ettim. Oldukça ilaç ve iğne kullandım. Ama bunlar geçici bir süreliğine beni sakinleştiriyor, bir süre sonra ağrılar tekrar devam ediyordu.

Bu rahatsızlık bir akşam Ayetullah Behcet’in evine gidinceye kadar devam etti. O akşam yine her zamanki gibi şiddetli ağrılarla evden dışarı çıktım. Seçkin ve takva sahibi alimlerden Ayetullah Behcet’in kıldırdığı cemaat namazına katılmak istiyordum. Namaz arasında durumum daha da fenalaştı. Arkadaşlarımdan biri durumu fark edince “Anlaşılan çok hastasın!” dedi. “Yaklaşık bir yıldır böyleyim; hangi doktora gittiysem ve hangi ilacı kullandıysam fayda etmdi.” Dedim. O arkadaş da takva ve fazilet sahibi biriydi. “Bizim çok daha iyi doktorlarımız var; onlara müracaat et. Eğer Hz. Fatıma’ya (as) tevessül edersen mutlaka şifa bulursun” dedi.

Bu söz beni oldukça etkilemişti. Tevessül etmek için kararımı vermiştim. Aynı rahatsızlıkla dışarı çıktım. Kapının önünde bir başka arkadaşımla karşılaştım. O da bana aynı şeyi tavsiye etti.

Derhal Hz. Masume’nin (sa) harem-i şerifine gidip ziyaretin ardından eve döndüm. Tek başına bir köşeye çekilip, aplayıp sızladım. Hz. Fatıma’yı (sa) vesile edinerek Allah’tan şifa diledim. Sonra uyumuşum.

Gece yarısı rüyamda, benim için bir meclis oluşturulduğunu gördüm. Mecliste birkaç seyit vardı. İçlerinden biri ayağa kalkıp benim için dua etti.

Sabahleyin uyandığımda başımı sallayıp ağrımı kontrol ettim. Başımda ağrıdan eser kalmamıştı. Oldukça sevinmiştim. Hastalık nedeniyle uzun bir süre dost ziyaretinden mahrum olduğum için sevinçle arkadaşlarımın yanına gidip bu sevinci onlarla da paylaştım.

Evimde [İmam Hüseyin (as) için] mersiye merasimi düzenlemek üzere bir grup arkadaşımı eve davet ettim. İnşaallah, ömrümün sonuna kadar her ay bu merasimi sürdürmek istiyorum.

Bugün, aradan sekiz ay geçmiş durumda ve Allah’a şükürler olsun ki sağlık durumum oldukça iyi. Başarılarım birkaç kat arttı. Gayet huzurlu bir şekilde ders ve tebliğ hayatıma devam ediyorum.

4 Recep 1394 H. K.”

————————

Ayetullah Destgayb’ın “Gizemli Öyküler” isimli kitabından alıntıdır.

Öykü:114

Sayfa:247


Yorum Bırak