Keşke

Yazar: beytül ahzan Tarih: 2 Temmuz 2009 1.6K kez okundu Şiir Yorum Yok



Keşke eskimiş bir gazete sayfası olsaydım.
Silinmeye yüz tutmuş yazılarımla avunsaydım.
Sonra küçük bir çocuk bulsaydı beni kıvrılıp yattığım bir köşede,
Minicik ellerine zor bela sığdırabildiği demirden bir makasla ;
Yüreğimden başlasaydı doğramaya en muzip gülüşüyle.
Ve bir ip bağlayıp her iki koluma,
Uçurtma yapıp uçursaydı beni göklere.

Keşke dalından yeni düşmüş bir elma olsaydım,
Basma etekli yüzü kırışmış,
İhtiyar,köylü bir ninenin nasırlı avuçlarına uzansaydım.
Sonra tozumu toprağımı bedenimden arındıran bir çeşme altında yıkanıp,
Allah kaçtır sorusuna ;
Bir diye haykıran torunlarından birine hediye olup dişlerinde parçalansaydım

Ey mermaheti okyanusların ötesinde benim güzel Rabbim !
Oysa sen hiç bir karşılık gözetmeksizin beni İNSAN diye yarattın.
Kaçamam ki kaderimden ve bürünenmem ki başka cisimlere
Ama bunca günahla nasıl İNSAN’lığımla iftihar ederim,
Ne yüzle çıkıp karşına Ya Rabbi bir elma kadar olamadım derim.

Ey elmaya beş dakika bana yetmiş yıl ömür biçen güzel Allah’ım !
Utanıyorum şu nankör ruhumdan,
Utanıyorum günahlarımdan,
Utanıyorum İNSAN’lığımdan.
Lakin ;
Okyanuslar kadar büyük merhametinden başka hiç bir tesellim yok biliyorum.
O yüceler yücesi kudretinle senden de,
İNSAN’lığımı yerle bir eden elmadan da özür diliyorum

ALINTI

Yorum Bırak