Kimlerle Arkadaşlık Edelim?

Yazar: beytül ahzan Tarih: 22 Temmuz 2009 Ahlak ve İrfan Yorum Yok




Arkadaş arkadaşın kimliğidir. Kötü, ahlaksız, fasık ve yalancı kimselerle arkadaş olmak kısa bir zamanda insanı tıpkı kendileri gibi felaket ve delalet yollarına sürükler. İyiler ve salihlerle dostluk ise insanı kemale ve saadete ulaştırır. Dost, dostun rengini alır. Arkadaşın arkadaş üzerindeki büyük etkisi inkâr edilemeyecek kadar açıktır. Tarih boyunca salih arkadaşlar insanı Allah’a itaat etmeye, kötü arkadaşlar ise isyana götürmüşlerdir.

Ebu ez-Ze’la, rivayet eder ki Emirü’l-Müminin Ali (Aleyhisselam) buyurdu: Resulullah (Sallallahu aleyhi ve alihi vessellem) şöyle buyurmuştur: “Kiminle konuştuğunuza bakın, çünkü bir kimse öldüğü zaman, mutlaka Allah için dost edindiği arkadaşları temessül ederler, (kendisine gösterilir) eğer arkadaşları iyi kimselerse temsilleri iyi olur ve eğer arkadaşları kötü kimselerse temsilleri de kötü olur. Ölen bir kimsenin ölüm anında mutlaka arkadaşları kendisine gösterilir.” İmam Ali (Aleyhisselam) arkadaşlık kuralına riayet etmeyen ve dille arkadaşlık iddası edenleri sert dille tenkit etmektedir.

“Salih kimseleri sever, fakat onların yaptığını yapmazlar.” İmam Ali (Aleyhisselam) oğlu imam Hasan’a (Aleyhisselam) yazdığı vasiyette arkadaşın arkadaş üzerindeki etkisine değinmiştir; “Salihler ve iyilerle arkadaşlık et ki onlardan biri olasın. Kötüler ve ehli olmayanlarla arkadaşlığını kes ki onlardan ayrılmış olasın.” Hazretin bu buyruğundan da anlaşıldığı gibi iyiler ve salihlerle arkadaşlık zaman sürecinde insanın onların güzel ahlak ve edeplerinden etkilenmesine ve onların ahlaklarıyla ahlaklanmasına vesile olmaktadır. İmam Ali (Aleyhisselam) Haris-i Hamedani’ye yazdığı mektupta şöyle buyuruyor; “Allah’a saygı göster, onu sevenleri de sev.

İmam Ali’nin (Aleyhisselam) tavsiyelerindeki ikinci hususta babaların arkadaşlarıyla dostluk kurma konusudur. Babalar, hayatın acı ve tatlı olaylarını bir ömür görüp, tecrübeler edinmişlerdir. Bu yüzden babaların evlatlar için uygun gördükleri arkadaşlar güzel bir ölçüdür. İmam Ali (Aleyhisselam) şöyle buyuruyor; “Babalar arasındaki sevgi, oğullar arasında yakınlık sebebidir. Akrabalığın dostluğa ihtiyacı, dostluğun akrabalığa ihtiyacından daha fazladır.” Arkadaşlıkta ölçü samimiyet ve muhabbettir. Samimiyet ve muhabbetten yoksun akrabaların akrabalık bağlarının bir değeri yoktur.

Nice arkadaşlar vardır ki insana akrabasından daha yakındır. Temelinde samimiyet olan arkadaşlık sevgiden ve samimiyetten yoksun akrabalıktan daha iyidir. İmam Ali’nin (Aleyhisselam) tabiriyle insanın babasının samimi dostuna amca denilebilir. Çünkü aradaki bu köklü ve samimi dostluk onları birbirlerine akraba gibi kılmıştır.

———-

Nehcü’l Belağa’dan Dersler / Kerim Uçar

Yorum Bırak