Kerbela çölünü, kapladı duman

Bu zulmü yapanda olur mu iman?

İçimi bir hüzün kaplıyor aman

Muharrem Ayı’na girdiğim zaman.

Kerbela çölünde esiyor rüzgar

Fırat Nehrinin de soğuk suyu var

Her zaman içimi sıkıntı kaplar

Muharrem Ayı’na girdiğim zaman.

Kerbela denince durmaz gözyaşım

Bir ağrı geliyor, çatlıyor başım

Üzüntüden ölüyorum kardeşim

Muharrem Ayı’na girdiğim zaman.

Kerbela’da görüyorum atları

Zeynep elin kesmiş, zincir katları

Yediğimden almıyorum tatları

Muharrem Ayı’na girdiğim zaman.

Kerbela görünür bana her, kanda

Hüseyin adını duyduğum anda

Orada olmayı istiyor, canda

Muharrem Ayı’na girdiğim zaman.

Kerbela’ nın matemini tutmaya

Onlar gibi o kumlara yatmaya

Kalbim başlar heyecanla atmaya

Muharrem Ayı’na girdiğim zaman.

Kerbela’da kefen olan hasırı

Hep kendimde arıyorum kusuru

Duyduğum sözlerin, olur tesiri

Muharrem Ayı’na girdiğim zaman.

Kerbela’ nın çok mu olur ayazı?

Önceden mi yazılmıştır bu yazı?

Kendime de haram ettim, beyazı

Muharrem Ayı’na girdiğim zaman.

Kerbela’da gece olur karanlık

Dalgınlığa gelse bile, bir anlık

Yapmıyorum kimse ile yarenlik

Muharrem Ayı’na girdiğim zaman.

Kerbela’ da yanan çadırlar gördüm

Anlamak içinde,  Zeynep’e sordum

Ne olur sormayın artıyor derdim

Muharrem Ayı’na girdiğim zaman.

Kerbela da yollar geçit vermiyor

Zulüm yapan muradına ermiyor

Acaba gözyaşım niye durmuyor?

Muharrem Ayı’na girdiğim zaman.

Kerbela’ nın destanını yazanlar

Hüseyin’in mezarını kazanlar

Derdimizi ancak, Ağamız anlar

Muharrem Ayı’na girdiğim zaman.

Mehmet DEMİRER