Cevap:

Allah’ın veli kullarının eserlerine teberrüken el sürmek ve bu amaçla onları öpmek, Müslümanlar arasında yeni ortaya çıkmış bir olay değildir. Bu davranış biçiminin izlerini, Resulullah’ın (s.a.a) ve ashabının hayatlarında da görmek mümkündür. Hatta sadece Hz. Peygamber’in ve ashabının değil, önceki peygamberlerin de bu işe teşebbüs ettikleri görülmektedir.

Şimdi Kur’ân ve sünnet açısından Allah’ın veli kullarının eserlerine teberrük amacıyla dokunmanın ve onları öpmenin meşru olduğunun delillerine bakalım:

1- Kur’ân-ı Kerim’de, doğru sözlü Yusuf’un, kendisini kardeşlerine tanıtıp onları affettiğini bildirdiğinde onlara şöyle dediğini okuyoruz:

“Benim bu gömleğimi götürün, babamın yüzüne sürün; görmeye başlar.”[Yûsuf, 93]

Kur’ân, kıssanın devamını şöyle anlatıyor:

“Müjdeci geldiğinde, gömleği Yakub’un yüzüne attı; hemen gözleri açıldı.“[Yûsuf,96]

Kur’ân’ın bu açık beyanı, Allah’m peygamberi Yakub’un bir başka peygamberin (Yusuf’un) gömleğini teberrüken yüzüne sürdüğünü ve hatta söz konusu gömleğin onun gözlerinin yeniden görmesine vesile olduğunu ifade etmektedir.

Bu iki değerli peygamberin davranışının, tevhit ve Allah’a tapma çerçevesinin dışında olduğu söylenebilir mi?

2- Şüphesiz ki aziz İslâm Peygamberi, Allah’ın evini tavaf ederken Hacer-i Esved’e el sürüyor ve onu öpüyordu. Buharî, kendi Sahih’inde şöyle diyor:

Bir adam, Abdullah b. Ömer’e, Hacer-i Esved’e dokunmanın hükmünü sordu. Ibn-i Ömer, ona şöyle cevap verdi: “Ben, Allah Resulü’nün (s.a.v) Hacer-i Esved’e eliyle dokunduğunu ve onu öptüğünü gördüm.”[Sahih-i Buharî, c.2, Kitab’ul-Hac, Bab-u Takbil’il-Hacer, S.151-152, Mısır basımı.]

Eğer bir taşa dokunmak veya onu öpmek, Allah’a şirk koşmak olsaydı, tevhit münadisi Resulullah (s.a.a) asla böyle birşey yapmazdı.

3- Sahih ve Müsned hadis kitaplarında ve tarih ve sünen kaynaklarında, ashabın Hz. Peygamber’in elbise, abdest suyu, su kabı ve benzeri eserlerinin mübarekliğine inanarak onlardan uğur umdukları hususunda çok sayıda rivayet vardır. Bu rivayetlere müracaat edildiğinde, bu davranışın meşru ve sakıncasız oluşu hususunda en küçük bir şüphe kalmamaktadır.

Bu konudaki rivayetlerin tamamını burada zikretmemiz mümkün olmadığı için örnek olarak onlardan bazısına değiniyoruz:

a) Buharî’nin kendi Sahih’inde naklettiği, Hz. Peygamber’in ve ashabının bazı özelliklerini açıklayan uzun bir rivayetin biryerinde şöyle deniyor:

“Hz. Peygamber abdest aldığında Müslümanlar Peygamber’in abdest suyunu elde edebilmek için nerdeyse birbirlerini öldürüyorlardı.”[Sahih-i Buharî, c.3, Bab-u Ma Yecuzu Min’eş-Şurut fi’l-İslâm, Bab’uş-Şurut fil-Cihad ve’l-Musalehe, s.195]

Haremin Kapı ve Duvarlarını Öpmek

b) İbn-i Hacer şöyle diyor:

“Çocukları Peygamber’in yanına getiriyorlardı ve Peygamber onlan kutsuyordu.”[el-İsabe, Hutbet’ul-Kitab. c.l, s.7, Mısır basımı]

c) Muhammed Tahir Mekkî şöyle diyor:

Ümmü Sabit’ten şöyle dediği rivayet edilmiştir: “Allah Resulü bize geldi ve asılı olan kırbanın ağzından ayakta su içti. Ben kalktım ve kırbamın ağzını kestim.”

Muhammed Tahir Mekkî daha sonra şöyle diyor:

“Bu hadisi Tirmizî rivayet etmiş ve sahih ve hasen olduğunu belirtmiştir. Bu hadisin şarihi de, Riyaz’us-Salihîn’de şöyle demiştir: “Ümmü Sabit, Peygamber’in ağzının değdiği yeri sakla-mak ve ondan uğur ve bereket ummak için kırbanın ağzını kesmiştir. Nitekim ashap, Allah Resulü’nün su içtiği yerden su içmeye çalışırlardı.”[Muhamemd Takhir Mekkî, Teberrük’üs-Sahabe, birinci fasıl, s. 29, Ensarî’nin tercümesi]

d) Muslim, kendi Sahih’inde söyle rivayet ediyor:

“Medine hizmetçileri sabah namazı vakti olunca, su kaplanyla Peygamber’in yanına gelirlerdi. Hz. Peygamber mübarek elini o su kaplarından her birine ayrı ayrı sokardı. Bazen de soğuk
bir sabah vakti Peygamber’in huzuruna varırlardı. Peygamber, yine de elini o kapların içine daldırırdı.”[
Sahih-i Muslim, c.l, Kitab’ul Fezal, Bab-u Kurb’un-Nebî Mi-n’en-Nas ve Teberrukuhum Bih, s.79. Daha fazla bilgi edinmek için aşağıdaki kaynaklara müracaat ediniz: (1) Sahih-i Buharî, Kitab’ul Eşribe. (2) Muvatta-i Malik, c.l, s.138, Peygamber’e Salâvat Gönderme Babı. (3) Üsd’ül-Gabe, c.5, s.90 (4) Müsned-i Ahmed, c.4, s.32. (5) el-lstiab, el-İsabe’nin hamişinde, c.3, s.631. (6) Feth’ul-Barî, c.l, s.281 ve 282]

————–

Böylece teberrük amacıyla Allah’ın veli kullarının eserlerini ziyaret etmenin, onlara yüz sürmenin, onları öpmenin cevazı ve Şiîlerin bu davranışları sebebiyle şirk ile suçlayan kimselerin tevhit ve şirkin anlamını doğru dürüst tahlil etmedikleri ortaya çıkmış oldu.

Zira şirk ve Allah’tan başkasına tapmak, Allah’a tapmanın yanı sıra başka bir varlığı da ilâh kabul etmek veya Allah ile ilgili işleri ona izafe etmek ve onu kendi varlığında veya varlık âlemini etkilemede bağımsız ve Allah’tan müstağni olarak görmektir.

Oysa Şia, Allah’ın veli kullarının eserlerini de tıpkı kendileri gibi Allah’ın yaratığı kabul etmekte ve bütün bunların hem varoluşlarında, hem de etkili oluşlarında, hiçbir ortağı olmayan yüce Allah’a muhtaç olduğuna inanmaktadır. Şia, sadece Allah’ın dininin öncülerine karşı duydukları saygıyı ve besledikleri katışıksız sevgilerini açığa vurmak için onların eserlerine saygı göstermekte, teberrük amacıyla onları ziyaret etmektedir.

Eğer Şiîler, Hz. Peygamber’in ve Ehlibeyti’nin haremlerini ziyaret ederken onların türbelerini öpüyor, kapılarına, duvarlarına el sürüyorlarsa, bu, sadece Hz. Peygamber’e ve onun Ehlibeyti’ne duydukları aşk sebebiyledir. Bu, insanî bir duygu meselesidir ki, âşık bir insanın vücudunda tecelli eder.

Kur’an sayfaları sadece bir kağıt parçasından ibarettir neden saygı gösterip öpüyoruz içindeki yazı sebebiyle değerli okurlarım Şiilerde türbede yatanların hürmetine türbeyi öpüyoruz türbeyi değerli kılan o mübarek yerde yatandır.


Yorum Bırak

  1. Iluzif dedi ki:

    Bir Diri Xalqi, Temsil eden (tanitan) olu cism olan Bayraq. Butun ta kendisi sayilmali olur senin gorushune gore!! Nece ola bilir olu bir cism olan parca Yaqubun (e) gozlerin acmaq ucun vesile oa bilir, ama Allahin Velisi olan Imamin (e) Mubarek Hareme el surmek Butperestlik sayilir?? )) cox gulunc…

  2. caferi dedi ki:

    Niyet önemlidir evet, eğer sevgiyi gösterme biçimi ise neden putlaştırma olsun ki?

  3. kilicaslan dedi ki:

    El sürmekle , el sürmek arasinda fark var elbette. Bi putlastirarak, medet ummarak sürmek var, birde sevgiden sürmek var.
    Türbelere gelince de, türbeleri öpmek, el yüz sürmek bunlar tapinmayi andirir ve cok sakincalidir. Her ne kadar türbedekine sevgi amaciyla da yapilsa sevgiyi göstermenin baska yolu vardir. Vefat etmis meftanin mezarina yüz el sürmek alimlerin cogunlugunun görsüne göre putlastirma alemetidir.