Unuttuk

Yazar: beytül ahzan Tarih: 9 Eylül 2010 2.5K kez okundu Şiir 1 Yorum


Ne çabuk unuttuk, ne çok unuttuk…

Dünya kalınası değildi,

Yeryüzünde karar kılamazdık ki.

Geldik ve nihayet dönecek değil miydik?

Şimdi hatırladığımız bu..

Ve hiç unutmayacağımız…


Ne çok unuttuk, ne çabuk unuttuk.

Bizden önce gelenleri ve bizden önce gidenleri.

Güzel atlara binip giden güzel insanları.

Sırf ölümünü güzel  eylemek için yaşayanları.

Ölümünü ‘düğün gecesi’ gören güzel bakışlıları


Ne çok uyuduk göklerden habersiz.

Ne çok unuttuk semaya yüz dönmeyi.

Ayağımızı yere sabit belledik.

Elimizdekileri sahiplendik .

Değil elimizdekilerin,

Elimizin bile elimizde olmadığını hatırlamak zamanı şimdi.

Çok hatırlamak ve çabuk hatırlamak zamanı.


Unuttuk;

Dünya bir gölgelikti oysa.

Yolcu olduğumuzu unuttuk.

Yolumuzun buradan geçtiğini sadece .

Sadece uğradığımızı şu dünyaya.

Yükümüzü yeğni tutmayı bilemedik.

Biriktirdik, çoğalttık, artırdık ve saydık.

Geriye ne kaldı?

Şimdi hatırladık.

Sermayemiz yokluk, servetimiz acz.

Şimdi hesapladık.


Unuttuk,

Yüzümüzde Rahman’ın nakşı vardı.

Gözümüzde Cemâl’in bakışı vardı.

Gönlümüzde Bekâ’nın aşkı vardı.

Şimdi, yüzümüz yerde kaldı.

Gözümüz yaşta kaldı.

Gönlümüz darda kaldı.

Hatırladık ve anladık ki,

Buradan ötesi vardı!


Gelin, burada kalmayalım.

Yüzümüzü Rahman’ın vechine döndürelim,

Gözümüzü Gufran’ın tecellisine çevirelim.

Gönlümüze ‘neylerse güzel eyleyen’ Mevlâ’mızın,

Tesellisini devşirelim.


Hatırlayalım, hatırlayalım ki,

‘Hatırlamaya değer bir şey bile değil’ken

Yüze geldik, varlığa vardık, dile geldik, ışığa vardık.

Kimsenin bizi bilmediği, kendimizi de bilmediğimiz

Derin bir unutuştan alındık.

Hatırlandık, hatırı sayılır olduk.


Fakat ne çok unuttuk ve ne çabuk unuttuk.

Unutuşun çocuğu olduğumuzu.

Varlığın uçarı kuşu olduğumuzu.

Kanatlarımız olduğunu,

Yerde kalanlardan ve arza bağlananlardan uzakta .

Kaderimiz olduğunu

Gelip gitmenin, konup göçmenin.

O’ndan gelip O’na gitmenin

Ne güzel olduğunu…


Hatırlayalım hatırlayalım ki,

Unutuştan alınmış

Ve çokça unutmuştuk.

Unutmayalım ki,

Hep hatırlandık, hep hatıra kaldık.

İşte o zaman enkaz altından çıkarabiliriz ruhumuzu.

Ve o zaman yüreğimizdeki yangın yeri

İbrahimvâri bir gülşene döner.

Ve biliriz ki,

Mazlumlar mahzun olmazlar.

Masumlara hüzün erişmez asla.

Ve korku yoktur şehide…

SENAİ DEMİRCİ

———————–

Senai Demirci’nin “Can Kırığı” kitabından alıntıdır.

Sayfa:104


Yorum Bırak

  1. beytül ahzan dedi ki:

    Selamun Aleykum.
    Şiiri Senai Demirci’nin yorumuyla dinlemek için linke tıklayın:
    http://www.ehli-beyt.org/ehlibeyt/senai-demirci-unuttuk-video.html