Öyle yalnızım ki;
Gönül yalnızlığı benim ki…
Bir ve tek olanda gizli,
Derdimin çaresi!
Diyorlar ki bana;
“Eve kapanma asla.
Çık biraz dolaş,
İnsana, dosta yanaş.”
Bilmiyorlar ki benim
İnsanlarla değil derdim
Bir yalnızlık var.
Anlamaz asla onlar.
Yalnızlıkta dert midir?
Bunu ancak yaşayan bilir.
Neredesin ey umut?
Ak artık yüreğime bulut bulut.
Ayı olmayan bir gece gibi,
Karanlığım baştan aşağı zifiri.
Gördüğüm tek renk siyahi gri,
Hadi aydınlatın; aydınlatın beni.
Ne zaman bitecek bu yalnızlık
Gönlüme ne zaman yansıyacak ışık.
Bende usandım artık.
Kurtar beni de sonsuz aydınlık…
Kübra Aydın
Selamun aleykum,
her geçen zaman yazi ve siirlerinin daha da iyi bir sekilde yazildigini görüyorum. Zaten sürekli çalisip, yazarak gelistirebiliriz kendimizi…
Siiri güzel yazmissin. Ne demek istedigini anliyorum galiba. Yalnizlik bazen iyi geliyor insana (sadece iyi bir yönde etkisi olursa). Eger ahireti unuturuyorsa zaten kötüdür…
Allah razi olsun, basarilarinin devamini dilerim…
diline ve gönlüne sağlık süpersin bacımmmmmmmmm iltiması duaaaaaa