Kerb u Bela

Yazar: beytül ahzan Tarih: 3 Temmuz 2009 4.5K kez okundu Genç Kalemler Yorum Yok
Bu yazıyı değerlendirin


Bismillahirrahmanirrahim

Kerbela ey Kerbela….

İçimde vefasızların açtığı, durmak bilmeden kanayan yaranın adıdır Kerbela!

Dertliyim Kerbela’dan  bu yana… Yüzüm gülmez, acım dinmez Kerbela’dan bu yana…

Huseyn’den sonra ki yurdumun adıdır Kerbela!!

Toprağı kutsal Kerbela, sen bilir misin toprağına düşen şehidi? Bilir misin o mukaddes insanı ? Bilir misin Peygamber’in  göz bebeği, Fatıma’nın incisi Huseyn’i ??

Ağlarım ben sana Kerbela.Göz pınarlarım kurursa, gene de  ağlarım ben sana ey Kerbela.Sende yatan kurbana ağlarım.Gözüm ağlamaz sadece, yüreğim kan ağlar Kerbela toprağına düşen şehide.

Sen benim yüreğimi dağladın Kerbela.Acıların en büyüğünü işledin sen yüreğime.Geride ağlayan gözler bıraktın Kerbela.Unutulmaz, bitmez, tükenmez, bir mateme saldın beni…

Ne zaman ki Huseyn’in adı gelir; ah-u figan eder, çırpınır yüreğim “Ah Huseyn” diye. ..

Ağlanmaz mı bu masuma, bu maşuğuna can veren aşığa,,,Ya Huseyn sesimi duy… Ben de  aşığım sana, aşığım verdiğin mücadeleye. Ölürken en büyük arzumdur seni görmek…

Ey Kerbela sorarım sana neden vefasız davrandın, yalnız bıraktın Huseyn’i? Huseyn’imi o sıcak çölde başsız bedeniyle, kefensiz bıraktın.Ya Huseyn, var mı senin gibi şehit ?

Senin gibi yalnız, senin gibi kefensiz, senin gibi kanlı başı diyar diyar dolanmış, olan şehit?

Üstündeki gömleği ayakları altında çiğnediler ya Huseyn.Bedenini atların ayakları altında çiğnediler.O mübarek cansız bedeni taş yağmuruna tuttular.Tanınmaz hale geldin Huseyncan!

Şimdi söyleyin bana; nasıl sönsün içimdeki ateş, nasıl kapansın içimdeki yara…Gözlerim nasıl ağlamasın Huseyn’ime

Fedan olayım Huseyncan..Fedan olayım..Kurbanın olayım ey mazlum şehit…

Ağlayın gözlerim, ağlayın, ağlayın…Sürdürün bu matemi.

Sana kavuşmak istiyorum Kerbela. Ebedi yurdum sen ol ey Kerbela…

Kendimi atayım o sıcak, çorak toprağa; ağlayayım, figan edeyim doya doya.. Yükselsin sesim Kerbela semalarına…Senden hesap sorayım Kerbela…Sonra yöneleyim o yüce makama… “ Ya Huseyn, kurban olayım bir ses ver bana, bir ses ver bu günahkara. Geldim kapına, sana geldim doya doya ağlamaya sana geldim Huseyn’im” diye haykırayım o şehidin huzurunda….

Ya Rabb… Şahitsin sen.İçimdeki aşka, içimdeki ateşe sen şahitsin….Allah’ım kalbim dayanamıyor bu acıya. Bu yalnız İmam’a. Bu mazlum kurbana…

Ya Sahibel Zaman !! Bu seslenişim sanadır.Duy bu sesleri…Sen zuhur etmeden sönmez içimdeki Huseyn ateşi. Gel artık ey Muntazar, ey Kaim!! Gel de dinsin Kerbela acısı…

Selam olsun Huseyn’e….

Allah cümle Huseyn aşıklarına onun ziyaretini nasip etsin …..

KÜBRA AYDIN


Yorum Bırak