Kerbela’da Bir An

Yazar: beytül ahzan Tarih: 28 Aralık 2009 2.9K kez okundu Genç Kalemler 2 Yorum
Kerbela’da Bir An
Bu yazıyı değerlendirin


Kupkuru bir çöl…
Issız, tenha…
Güneş yakıp kavurmakta
İnceden inceye.
Karanlık!
Adeta şehadet kokuyor.
Bir çığlık
Acı ve çaresiz…
Ah-u figan ediyor birileri
Çocuklar ağlıyor.
Kadınlar inim inim inliyor.
Çadırların ötesinde bir meydan var.
Ceset dolu, kan dolu.
Kanın keskin kokusu hissediliyor.
Bir beden var, defalarca oklanmış.
Fakat o da ne?
Başsız bir beden bu…
Üstüne taşlar atılmış
Her tarafından kanlar akıyor.
Birisi koşuyor meydana doğru
O başsız bedenin üstüne kapanıyor.
Başına , dizine vurup “vaah” diyor.
Ağlamaktan beti benzi atmış…
“Kardeşim” diyor
Fatıma’dan izler görünüyor onda
O, Fatıma kızı Zeyneb-i Kubra .
Yüreği  dağlanmış, parelenmiş
Ağlıyor, ağlıyor, ağlıyor…
Durmaksızın.
Gökyüzü acayip!
Kızıla bürünmüş.
Nereye dönsem cansız, ruhsuz!
Küsmüş gibi her şey….
Burası; bu kuru çöl,
Kerbela!
Hüznün ve acının buluşma noktası.
Vahşetin tanığı toprak.
Toprağa düşmüş bir masum
Kanına bulanmış,
Başı bedeninden ayrılmış.
Bu haliyle kanıtladı bizlere
O yaşamazdı zalimlerle
Ona göre bu zulümdü.
Yezid’e cevabını böyle verdi.
Huseyn Aşura’da bir tarih yazdı.
Tarihini bize emanet etti.
Nerede Kerbela, nerede Huseyn?
Nerede onun şehadeti?
Allah’ım bağışla bizi:
Azgınlara boyun eğmeyen Huseyn’i
Sahiplenemedik.
Muharrem 1 dedi mi ;
Matem havasına girdik
Muharrem 11 oldu;
Karalarımızı çıkardık
Biz Huseyn’i, tanıyamadık.
Kerbela’da verilen mesajı idrak edemedik.
Kerbela’da Huseyn; öğlen namazında,
Haykırıyordu insanlığa;
“Namaz uğrunda ölüyorum!
İslam adına şehit ediliyorum!”
Sessiz kalamazsın bu duruma,
Gömülemez tarihin geçmiş sayfalarına Kerbela!!!

KÜBRA AYDIN


Yorum Bırak

  1. büşra dedi ki:

    SELAM OLSUN İMAM HÜSEYİNE HELAL OLSUN KARDEŞİM BUNU OKURKEN AĞLADIK ALLAH SENDEN RAZI OLSUN O ANI GÖZÜMÜZDE CANLANDIRDIK ZEYNEBİ GÖRÜR GİBİ OLDUK ŞİİRLERİNE DEVAM ET YAZMAYA SENİN GİBİ BACILARA İHTİYACIMIZ VAR İLTİMASI DUAAAAAA

  2. Merve dedi ki:

    Güzel bir siirdi, yüregine saglik.

    Imam Huseyini sadece muharrem ayinda degil hayatimizin her aninda anmamiz ve idrak etmemiz gerekiyor. Onu sadece Kerbelayla degil tüm hayatiyla, yasantisinin tüm boyutlariyla tanimamiz gerekiyor.

    Imam Hüseyin söyle buyurdu; “Eger ceddim Resülullahin dini benim kanimla ayakta duracaksa, ey kiliçlar dograyin beni alin bedenimi”. Bu cümleden çok net anlasiliyor onun kiyam nedeni.
    Safike’den baslayip kerbela’da son buldu olaylar.

    Söylenecek çok sey var aslinda…

    Imam Hüseyini hakkiyla taniyanlardan ve O’nun gittigi yoldan, izinden gidenlerden oluruz insallah.

    Allah razi olsun.

    vesselam.