Öyle Çok Özledim Ki

Yazar: beytül ahzan Tarih: 15 Şubat 2010 2.5K kez okundu Genç Kalemler 2 Yorum
Öyle Çok Özledim Ki
Bu yazıyı değerlendirin


Öyle çok özledim ki;
Huşu içerisinde seccademe koştuğum günlerimi…
Öyle çok özledim ki;
“Ya Rab” feryadıyla, Rabbime koştuğum zamanları…
Öyle çok özledim ki;
Günahlarımdan ötürü Allah’ıma yalvarıp yalvarıp ağlamalarımı…
Öyle çok özledim ki;
Tüm bencilliklerimi bir kenara itip,
Yalnız kul olduğum saatleri…
Öyle çok özledim ki;
Suya hasret kalmış bir insan gibi,
Namaz vaktinin gelişini beklemeyi…
Öyle çok özledim ki;
Kendimi,
Her şeyi,
Unutup bir ve tek olanın şefkatine sığınmayı…
Şimdi hiçbir şefkatli kol yok omuzlarımda…
Şimdi hiçbir söz ısıtmıyor,
Ferahlatmıyor bu çorak olmaya yüz tutmuş,
Yüreğimi…
Hiçbir güzellik güzel görünmüyor bana şimdi…
Hayatımın rengi yok şimdi.
Her yan gri ya da siyah gibi…
Öyle çok özledim ki;
Günün seçili vakitlerinde bile olsa
İnsan olmayı…
Yalnızlık hakim ruhuma şimdi;
Aklım istem dışı;
Ya yürek ne alemde? O ise tepkisiz…
Her şey; ben bile kendime acıyorum şimdi;
Bomboşum;
Şişirilmiş bir balon gibiyim…
Özgürlüğüm yok şimdi;
Beni ben yapan hiçbir şey yok…
Kimse yüz vermiyor bana;
Hiç kimse samimi değil;
Her şey sıkıcı ya da saçma…
Çığlık çığlığayım ama;
Sesim çıkmıyor…
Sensizliğin rıhtımında unuttum ben kendimi;
Bu halde ben; “Ben” değilim…
Gözlerim bir başka bakıyor,
Kulaklarım duyuyor ama beynim idrak edemiyor;
Uzuvlarım beni yanıltıyor…
Ağaçlarım yapraklarını döküyor birer birer…
Gülistanımdaki tüm güller soluyor;
Boynunu büktü her biri…
Yüreğim bile yabancı bana şimdi…
Çaresizlik içinde kıvranıyorum…
Ruhumla bedenimin arasına aşılmaz,
Duvarlar örülüyor harıl harıl…
Kuşlar bile ötmüyor şimdi…
Kulaklarımı sağır ediyor bu sessizlik.
Güzel kokular burnumdan çok çok uzakta şimdi.
Yıldızlar parlak değil;
Güller rengarenk değil;
Çevrem canlı değil…
Gözlerim hep yaşlı ama
O yaşlar bile sahi değil.
Çünkü ne için döküldüğü,
Aktığı yerde kimi yaktığı belli değil…
Acı çekiyorum!
Vicdanım rahat yüzü göstermiyor.
Yorgunum her an…
Cehenneme odun taşıyanlar gibiyim…
Başımı yerden kaldıramıyorum;
Gözlerim kötü manzaralara ilişir diye…
Gözlerim bilmiyor ki aslında;
Manzara kötü değil, kötü bakan kendisi…
Koskoca hayatın içinde;
Yok gibiyim…
Değersizim…
Sensiz bir hiçim…
Seni çok özledim Allah’ım…

Kübra Aydın


Yorum Bırak

  1. erhan özkan dedi ki:

    ağzına sağlık kübracığım kalbinin güzelliğini kalemine dökmüşsün şiirlerinin devamını ve yazılarını bekliyoruz allah gönlüne göre versin…

  2. büşra dedi ki:

    BU ŞİİRİN BENİ BİTİRDİİİİİİİ  GÖNLÜNE SAĞLIK SENİN FANATİĞİN OLDUM CANIM BACIMMMMMMMMM