Son Söz

Son Söz

Mar 25, 2011 5 Yazar: beytül ahzan

İmam Musa Kazım’ın (as) annesi Ümmü Humeyde, İmam Cafer Sadık’ın (as) hemen vefatından sonra taziyetini iletmeye gelen Ebu Basir’i görünce, ağlamaya başladı. Onun ağlamasından dolayı Ebu Basir de ağlamaya başladı.Ümmü Humeyde Ebu Basir’e dedi ki:

-İmam’ın son anlarında sen yoktun. Eğer Ebu Abdullah’ı (as) vefat ettiği sırada görseydin, hayret verici bir manzara ile karşılaşacaktın.

Ebu Basir:

-Ne oldu, diye sordu.

Dedi ki:

-İmam’ın son anlarıydı. Ömrünün son dakikalarını yaşıyordu. Kirpikleri kapanmıştı artık. Ölmek üzereyken bir an gözlerini açtı, sonra şöyle dedi: “Benimle akrabalığı olan herkesi toplayın.” Garip bir durumdu; İmam böyle bir anında bu emri vermişti.

Bunun üzerine biz de, İmam ile akrabalığı bulunan herkesi topladık. Herkes oradaydı ve İmam’ın, bu hassas anında ne söyleyeceğini ve ne yapacağını merakla bekliyordu. İmam Sadık (as), herkesin geldiğini görünce, onlara baktı ve sonra şöyle buyurdu:

“Bizim şefaatimiz, namazı önemsemeyen, hafife alan kimseleri kapsamaz!” [1]

——————

1-Biharu’l-Envar, c.11, s.105

—————–

“Doğruların Öyküsü-1” kitabından alıntıdır.

Derleyen: Murtaza Mutahhari

Sayfa:141