Abdullah b. Mesut

Yazar: beytül ahzan Tarih: 15 Temmuz 2009 2.1K kez okundu İslam Tarihi Yorum Yok
Bu yazıyı değerlendirin

Gizli davet döneminde İslâm safına katılmış olan Müslümanlar kendi aralarında yaptıkları bir konuşmada, Kureyş henüz bizim Kur’an’ınımızı duymamıştır. Aramızdan biri kalkıp Mescidu’l-Haram’da yüksek bir sesle Kur’ân’dan birkaç ayet okursa çok iyi olacaktır, dediler.Abdullah b. Mesut buna hazır olduğunu ilan etti. Kureyş’in büyükleri Kâbe’nin kenarındayken, o yüksek ve güzel bir sesle ayetler okumaya başladı..

Fesahat ve belâgat dolu surenin cümleleri, Kureyş büyüklerinin kalbinde onulmaz bir korku yarattı.Bir savunmasız kişi tarafından onların kulağına ulaşan semavî nidanın yaptığı etkiyi önlemek için, hepsi yerinden kalkarak onu fena bir şekilde dövdüler. Her yerinden kanlar akıyordu. Bu içler acısı durumda, Hz. Peygamber’in (saa) yârenlerinin yanına döndü; ama onlar, sonunda cana can katan Kur’ân sesinin düşmanların kulağına ulaşmasına sevinmişlerdi.[1]

————-

1-Sire-i İbn Hişam, 1/314

————

Allame Cafer Süphani’nin “Hz. Muhammed’in (saa) Hayatı” adlı kitabından alıntıdır.

Sayfa:111


Yorum Bırak