İstemeyi sen vermişsin Benden isteyin diyorsun Senden başka ne isteyim Ne kandırır acep beni. Mevlana nasıl uyandı? Şems’in ateşine yandı Sabır kemiğe dayandı Ne yandırır acep beni. Gece gündüz arıyorum Bak tutuştum yanıyorum Ateşimle varıyorum Ne söndürür acep beni. İzinsiz bir şey yemiyor Dereceler ölçemiyor Doktorlar bir şey demiyor Ne öldürür acep beni. Yanıyor aşkın ocağı Odunla dolu kucağı Hissetmiyorum sıcağı Ne dondurur acep beni. Kendi kendimi...
Yetmiş iki can verdi Çeken bilir bu derdi Beni de bitirecek Kerbela’ nın bu derdi. Hasretlik hep yakıyor Şam’dan yola çıkıyor Sarayda zalimlere Zeynep bela okuyor. Sen sabır timsalisin Fatıma misalisin Davranışın bir başka Betül, Zehra, Ali’sin. Erbain günü yakın Hüseyin gelir kokun Hesabı sorulacak Sana atılan ok’un. Kerbela kan’da kaldı Rukeyye Şam’da kaldı Dayanamam güzelim Aklım hep sende kaldı. ...
Gazıriyye, Neyneva, meşhur adı Kerbela İblis’in hileleri, bilinmeli evvela Aşura günü için toplanmıştı her bela Hakkı hâkim kılmaya çıktı Hüseyin yola Çadırları kurunca, topladı kafileyi Düşmanların tavrından, anlamıştı hileyi Dostlarım! Serbestsiniz, fesh ettim sözleşmeyi Geri dönecekseniz, fırsat bilin geceyi Dönmek için gelmedik, kararlıyız hepimiz Sana dokunamazlar, ölmedik bizler henüz Hangi yüzle gideriz, Fatıma’ya ne...
Kerbela çölünü, kapladı duman Bu zulmü yapanda olur mu iman? İçimi bir hüzün kaplıyor aman Muharrem Ayı’na girdiğim zaman. Kerbela çölünde esiyor rüzgar Fırat Nehrinin de soğuk suyu var Her zaman içimi sıkıntı kaplar Muharrem Ayı’na girdiğim zaman. Kerbela denince durmaz gözyaşım Bir ağrı geliyor, çatlıyor başım Üzüntüden ölüyorum kardeşim Muharrem Ayı’na girdiğim zaman. Kerbela’da görüyorum atları Zeynep...
Benden uzaklarda hiç olmadın ki Yakına bakmayı ben bilemedim Daima ağladım ıssız yerlerde Bir türlü gülmeyi beceremedim. Sen bıraktın belaları başıma Hiç bakmadın gözden akan yaşıma Gündüz hayalime gece düşüme Seni getirmeyi beceremedim. Acımasız geçen onca yıllara Şahidimiz olan bunca yollara Senin yarattığın bazı kullara Derdimi dökmeyi beceremedim. Mecnun Leyla’sını aradı buldu Ferhat’la Şirin’e dağlar yol oldu Yunus’ta Rabbine âşık...
Gadir hum denen yerde Toplanmıştı on binler Peygamber konuşacak Hazırlandı yüksek yer. Allah peygamberine Ümmetine söyle der Bunları söylemezsen Emeğin boşa gider. Bu benim son hac’cımdır Geldi artık son ayet Din kemale ermiştir Benden sonra Velayet. Ben kime Mevla isem Ali’dir ona Mevla Musa’ya Harun neyse Ali de bana evla. Uyarı ve tehdit var Olay önemli demek Çok önemli olmasa Boşa gider mi emek? Bakışları...
Semaların incisi Yeryüzü birincisi Rabbimizden hediye Sevgili Habibine. Betül’ü Zehra adın İslamda örnek kadın Rabbimizden hediye Sevgili Habibine. Gazabı, merhameti Mevla’nın emaneti Rabbimizden hediye Sevgili Habibine. Cennetteki Kevseri Ali gibi bir eri Rabbimizden hediye Sevgili Habibine. İlk evladı Hasanı Hüseyin denen canı Rabbimizden hediye Sevgili Habibine. Zeynebi Kübra kızı Cennette yazan yazı Rabbimizden...
O sekizinci İmam’dı Zühtü takvası tamamdı Âlim diye unvan aldı Canlar feda İmam Rıza. İlim, irfan hepsi boldur Rabbine en halis kuldur Senin yolun nurlu yoldur Canlar feda İmam Rıza. Düşmanların taktir eder Hahambaşı bir de Peder Peygamber senden bahseder Canlar feda İmam Rıza. O mazlumların İmamı Cem oldu ilmin tamamı İsraf etmezdi zamanı Canlar feda İmam Rıza. Her tarafa ışık saçtı Mekruhlardan bile kaçtı Kevser havuzuna uçtu Canlar feda İmam Rıza. Küfürle...
Sevgili Kulunu gönder, İlahım Şer güçlere karşı, güçlü silahım Hak hayat bulsun ki, kalmasın ahım Bekliyoruz seni, nerdesin? Şahım Bulut arkasında izlersin bizi Gerçekleşecektir; Mevla’mın sözü Ferecini bekler şia’nın gözü Bekliyoruz seni, nerdesin? Şahım Senin gaybetinde, sanaldır âlem Zuhuru ne zaman yazıyor kalem Zuhur et vallahi yoluna ölem Bekliyoruz seni, nerdesin? Şahım Ne büyük şereftir, Allah’ım aman Kâbe’den zuhuru, Sahi bel zaman Lebbeyk...
Aklıma takılır, sorarım bazen Günde kaç defa okunur ezan? Bize farzdır Namaz, Kur’ anda yazan Niçin kılmıyorlar, aklım almıyor Hiç durmadan gıybet etse, doymuyor Ettiğini, günah bile saymıyor Ölü eti desen dahi, caymıyor Ha-bire ediyor, aklım almıyor Bir derdi yok zavallının, Din diye Komşu açken, yumuluyor, Hindi’ye Her sözüne önce başlar, ben diye Bu kadar benliği, aklım almıyor Zekâtı vermiyor, kaldırmış rafa Humus parasıyla, sürüyor sefa Kur’...
