Ey  haremi parçalanan türbesi gamlı  Kerbela Sende aÄŸam  Hüseyn yatar  sureti  kanlı  Kerbela Sen daÄŸlayıp yürekleri, aÄŸlattın Resulullah’ı. Asırlardır yaÅŸar sende bu  matem  canlı  Kerbela. —————-   ————-  ——–  ... 

Nabzı düzensiz, Åžehrin yüreÄŸi tekliyor, Göğsünde taÅŸlar büyütüyor. Damarlarında yitik insanlar dolanıyor. Nefesi dumanlı. Kara asfaltlara bürünüyor üşüdükçe. Yüzünü saklıyor tanıdıklardan. Sözünü esirgiyor çocuklardan. Meydanlara boÅŸaltıyor katranlı kanını. Kaldırımlarda... 

Kırılan umutları Saran aÄŸa hardadı Bu gara bulutları Yaran aÄŸa hardadı Bu ışıksız gözlere Bu saralan yüzlere Bu takatsız dizlere Derman aÄŸa hardadı Suya hasret gönüller Çaresiz ve sefiller O’nu çağırır diller Aman aÄŸa hardadı Zeyneb’in figanını Ä°mâm Hüseyn... 

Bu akÅŸam o kadar durgun ki sular Gömül benim gibi kedere diyor. İçimde maziden kalma duygular AÄŸla geri gelmez günlere diyor. Ey gönül, gidenden ümidini kes! Kaçan bir hayale benziyor herkes, Sanki kulağıma gaipten bir ses BuluÅŸmalar kaldı mahÅŸere diyor. Enginden engine koÅŸarken rüzgâr, Bende... 

Nerede Ali? Nerede Selman? Bir avuç Yahudi deÄŸil ki, Hayber’i unutan Onlar ki, intikama adadılar kendilerini Kendi cesaretlerini hatırlamayan milyonlarca Müslüman. Derler ki, Gazze Kerbela’dır. Size göre Kerbela, sadece mazluma kıyandır. Ne bilirsin ey insan sen zulum nedir? Zilletin... 

Kâf.Hâ.Ayn.Sâd Susuz kalmış ya Huseyn alemdarın, AÅŸk ateÅŸiyle yanar Habib’in. Zeyneb’in yüreÄŸinde od olmuÅŸ senin aÅŸkın, Göklere melekler çıkarken ya Huseyn, Fatime seni arzular olmuÅŸ. Ey mutmain olmuÅŸ nefs, Sen rabbinden,rabbin senden razıyken Biz nasıl senin aÅŸkınla... 

Aynalar, bakmayın yüzüme dik dik; Ä°ÅŸte yakalandık, kelepçelendik! Çıktınız umulmaz anda karsıma, Başımın tokmağı indi başıma. Suratımda her suç bir ayrı imza, BenmiÅŸim kendime en büyük ceza! Ey dipsiz berraklık, ulvi mahkeme! Acı, hapsettiÄŸin sefil gölgeme! Nur topu günlerin... 

Bu gece uyumak yok fecri beklerken Belin kırılsa da uzanmak yok Bu gece uyumak yok zuhuru beklerken Damağın kurusa da susamak yok . Yıldızları sayacaksın bir bir Çitten atlayan koyunları deÄŸil Gözün güneÅŸin doÄŸduÄŸu yerde olacak Garbın zulmetinde deÄŸil! . Bu gece uyumak yok seni beklerken Hiç... 

Allah’ın adıyla… Benim adım Rugeyye, Ä°mam Hüseyin’in nazlı kızıyım Ä°mamet bahçesinin açmış, küçücük goncasıyım. Kerbela’da çok yaralar aldım derinden YaÅŸadıklarımı sizlere anlatmak geldi içimden Medine’den ayrılalı kaç gün oldu sayamadım Gül kokan ÅŸehrimize... 

Fırat aÄŸlıyordu Bir gece vakti, herkes çekildiÄŸinde Fırat aÄŸlıyordu gerçeklere ÇoÄŸunun bildiÄŸini zannettiÄŸi Fakat bilmediÄŸi, Kiminin bilip de umursamadığı gerçeklere Fırat gerçeklere aÄŸlıyordu Hani o kan ile yoÄŸrulan gerçeÄŸe… Kendini suçluyordu sanki Hüseyin’e...