Ben o narin gerdanda, bahtiyar bir gerdanlık Ayrılmak istemezdim, gül Zehra’dan bir anlık   Lâkin Zehram’ın yüzü artık gülmez olmuştu Nurla dolu cehresi hüzün keder dolmuştu   Hastaydı habiblullah, sayılıydı günleri Solacaktı Fatma’nın gülzarında gülleri   Haber geldi Fatıma’ya göçtü Resul dünyadan Gece gündüz yas tuttu ağladi hic durmadan   Beytul ahzan olmuştu artık evi yuvası Ceddine kavuşmaktı, yaradandan duası   Gider... 

(1) Kum kıyısındaki Molla’yım bugün Elimden aldılar Şiraz’ımı ve Alaca karanlıklar bağladılar garip yüreğime Derken elinde asasıyla Bir garip dede göründü gözlerime Ben benden geçtim de gördüm onu öylesine Kaç kere geçtin yardan sen Kaç kere sessiz sözlerin aynasında buldu Seni sevdiğin Kaç kere İlahî nur indi yüreğine Ve gözünde öylesine anlamlandı gerçekliğin Bu vakit mütercimim derdine Yakup’un Yusuf’un kuyudan gelen sesiyim ben Kum’dan göçmüş... 

Keşke eskimiş bir gazete sayfası olsaydım. Silinmeye yüz tutmuş yazılarımla avunsaydım. Sonra küçük bir çocuk bulsaydı beni kıvrılıp yattığım bir köşede, Minicik ellerine zor bela sığdırabildiği demirden bir makasla ; Yüreğimden başlasaydı doğramaya en muzip gülüşüyle. Ve bir ip bağlayıp her iki koluma, Uçurtma yapıp uçursaydı beni göklere. Keşke dalından yeni düşmüş bir elma olsaydım, Basma etekli yüzü kırışmış, İhtiyar,köylü bir ninenin... 

  Yavrum  hele  gel bir  otur  yanıma Söyleyecek birkaç  sözüm  var  sana Nasihatlarımı  atsan  yabana Hakkım helal etmem ben  sana  oğul.…! Kalbinde evvela  Allah’a  yer  ver Ehl-i beyt  olsun  sana da  server Kul  olursan  bir gün  iblise  eğer Hakkım helal  etmem  ben  sana  oğul….! Rabbinin emrine  hep  itaat  et Verdiği nimete her zaman  şükret Şeytanla  arana çekmez  isen  set Hakkım  helal etmem  ben  sana  oğul.! Batıla...