Kerbela Anlaşılmaz Belaya Ağlamadan

Yazar: beytül ahzan Tarih: 15 Temmuz 2011 3.9K kez okundu Mehmet Demirer Şiirleri Yorum Yok

Kendime ağlıyorum, Kerbela dendiğinde

 Matemler meclisinde, bazense bir düğünde

 Gözlerim durmaz benim, bir zincir gördüğümde

 Kendime ağlıyorum, Muharrem girdiğinde

 

 Kendime ağlıyorum, Zeynep adı duyunca

 Sayıları sayarken, yetmiş iki deyince

 Farkında olmayanlar hele beyaz giyince

 Üzüntüm artar benim, matem ayı boyunca

 

Kendime ağlıyorum, susuz biri görünce

Parçalanır yüreğim, yere hasır serince

 Hemen aklıma gelir yaralanmış görünce

 İçim karalar bağlar, Muharrem’e girince

 

Kendime ağlıyorum, Ali Ekber duyunca

Peygamber’e çok benzer, bir de onun huyunca

 O kadar benzerdi ki, boyu bile boyunca

 Kendimi hiç tutamam, bunları okuyunca

 

 Kendime ağlıyorum, Abbas adı gelince

Susuz olan birisi, birine su verince

Kolu kopmuş haberi, bir yerlerde görünce

Abbas gelir aklıma, benim her şeyden önce

 

Kendime ağlıyorum, Kasım’ın nazarında

Ben olsam ne yapardım, öyle can pazarında

Gözyaşımı dökerek, ben şiir yazarım da

Kan dökemedim diye kendime kızarım da

 

Kendime ağlıyorum, Ali Asger yaşında

Çocukta bir kan görsem; boğazında, başında

Nerde olsa fark etmez; kundağında, döşünde

Gözü ağlar bulurum, ta sabahın beşinde

 

Kendime ağlıyorum, Rugeyye oldu esir

Acaba ne buldular, onlara nasıl kusur

Ne olur bağlamayın, zincir elini kesir

Veledi zinalara, sözler etmez ki tesir

 

Kendime ağlıyorum, Sakine’yle birlikte

Benzeri görülmemiş, bu olay zaten ilkte

Günler iyi geçer mi, düşmana esirlikte?

Bunların üstüne yok, zulüm ve diktelikte

 

Kendime ağlıyorum, kafamı kaldırmadan

Öyle ağlıyorum ki, kimseye aldırmadan

Onları anlayamam, ağlasam hiç durmadan

Kerbela anlaşılmaz, Kerbela’ ya varmadan

Kendime ağlıyorum, Zülcenah’a bir bakın

 

Zülcenah, Hüseyin’ e baktım ki benden yakın

Gıpta olabilir ya, kıskandı sanman sakın

Gözyaşı döküyorum, bende olayım yakın

Kendime ağlıyorum, gözyaşıma bakınca

 

Ben de olmak isterim, bir o kadar yakınca

Ağlamak istiyorum, sizce yoksa sakınca

Kendime ağlıyorum, Kerbela’ ya bakınca

Kendime ağlıyorum, Hüseyin’ e ağlarken

 

Ali Ekber meydanda, Hüseyin’de ağlarken

Baba gitme diyerek, çocuklarda ağlarken

Ben durabilir miyim? Zeynep Şam’da ağlarken

(Siz nasıl durursunuz? Zehra Betül ağlarken)

 

Mehmet DEMİRER


Yorum Bırak