Gerdanlığın Varisi

Yazar: beytül ahzan Tarih: 4 Temmuz 2009 2.2K kez okundu Şiir Yorum Yok
Bu yazıyı değerlendirin



Ben o narin gerdanda, bahtiyar bir gerdanlık

Ayrılmak istemezdim, gül Zehra’dan bir anlık

 

Lâkin Zehram’ın yüzü artık gülmez olmuştu

Nurla dolu cehresi hüzün keder dolmuştu

 

Hastaydı habiblullah, sayılıydı günleri

Solacaktı Fatma’nın gülzarında gülleri

 

Haber geldi Fatıma’ya göçtü Resul dünyadan

Gece gündüz yas tuttu ağladi hic durmadan

 

Beytul ahzan olmuştu artık evi yuvası

Ceddine kavuşmaktı, yaradandan duası

 

Gider Beyt-ül Ahzan’a , ağlardı için için

Düsman olmuştu dostlar, anlamadım ki niçin?

 

Çok üzdüler Zehram’ı eylediler perişan

Zalim yüreklerinde, kalmamıştı din iman

 

Kırdılar kaburgasın o vicdansız zalimler

Yaktılar haremini, günahkar kirli eller.

 

Hüzün dolu günlere dayanmadı bedeni

Kavuştu mevlasına yalnız bıraktı beni

 

Kanatsiz kus gibiydim,karaydı gecelerim

Ağlardım gece gündüz Zehra’sız ben neylerim

 

Od tutmuştu yüreğim sonsuzdu acılarım

Zeyneb’im varlığıyla dinmişti sancılarım

 

Mübarek gerdanında Zehra kokusu vardı

Hicran dolu gönlümü eşsiz bir huzur sardı

 

Çok küçüktü henüz “o” minicikti gerdanı.

O’nun öksüz kalışı üzdü Şah-ı Merdanı.

 

Ağlardı küçük Zeynep gizlice babasından

Kederi içiyordu, ihanetin tasından

 

Gülmedi Zeyneb’imin Zehradan sonra yüzü

Viraneydi yüreği yasla doluydu gözü

 

Olgunlaştı Zeyneb’im büyüdü acılarla

Sahid oldu zulmete, tarifsiz sancılarla

 

Ali´nin şehadeti karartti dünyasını

Kanayan yüreginde, hergün tuttu yasını

 

Ve bir gün haber geldi ,Hasan şehit olmustu

O mübarek ciğeri pare pare olmuştu.

 

Zeynep üzülme diye teselli eylemedim

Kan gölüne dönecek Kerbela’yı bekledim.

 

Çadırdayız Zeynep’le analar kan ağlıyor

Susuz çocuk sesleri ciğerleri dağlıyor

 

Geliyordu Zeyneb’e şehadet haberleri

Perişan olmuştu Zeynep tutmuyordu dizleri

 

Zulcenah çadırlara yanlız geldiyi zaman

Haykırdı Hüseyin can ! yandi cigerim aman

 

Zeyneb’in vaveylası inletti göğü yeri

Yas tuttu dağlar taşlar ağlattı bülbülleri

 

Yaktılar çadırları Zeyneb’im esir oldu

Hüseyn’in Rugeyyesi harebelerde soldu

 

Haykırdı olanları Fatıma nefesiyle

Susturmuştu Yezid’i Ali kokan sesiyle

 

Zeyneb’im, gül kokulum Zehra’mın yadigarı

Açacak Nergis gülü, getirecek baharı

 

ARZU ÇETİNKAYA


Yorum Bırak