Suçlusun!

Yazar: beytül ahzan Tarih: 28 Temmuz 2011 2.6K kez okundu Şiir Yorum Yok
Suçlusun!
Bu yazıyı değerlendirin


Toprağın kuraklığı sendendir bilir misin?

Gözyaşına hasrettir, ekilen onca lale

Ağlamayı unutan gözlerin sahibisin

Yeryüzünde çöllerin tek sebebi sensin

 

Sensin dünyanın aşkı ile şu çeşmini kurutan

Ve sensin bu aşk ile Hak aşkını unutan

 

Yüreğini kapadın nurun huzmelerine

İnan şaşırmıyorum zalime gül vermene

 

Senden uzaklaşıyor hakikat haleleri

Sana düşmandır artık şehadet laleleri

 

Yoluna ışık değil karanlığın gölgesi

Senin için üflendi, duyulur sur’un sesi

 

Az bir pahaya sattın elindeki cevheri

Ateşe dayanıksız üzerindeki deri

 

Âmâ değilsin körsün, göremedin güneşi

Canlıdan ayırmadın, ateşe düşen leşi

 

Aldan daha da aldan, aldanmak şecaatin

Cehennem ateşinden hazır senin döşeğin

 

Sen ki varlığını tek varlığa borçlusun

Eğ başını! Kaldırma, O huzurda suçlusun

 

Suçlusun! sinendeki cevheri heba ettin

Suçlusun! şu dünyaya cenneti feda ettin

 

Suçlusun! imametin değerini bilmedin

Suçlusun! gözlerini toprak ile silmedin

 

Korku yoldaşın oldu, boyun eğdin zalime

Suçlusun! sessiz kaldın, gördüğün bunca zulme

 

Hatt-ı İmam


Etiketler:,

Yorum Bırak